Hieronder treffen jullie een ingezonden artikel over een ooggetuige verslag van zomaar een toerist. Hopelijk draagt dit artikel bij aan bewustwording, en snappen we weer waarom het delen van je (werk)ervaringen (ja precies, op deze site :-) zo ontzettend belangrijk is.
Het was de enige dag van onze skivakantie dat het regende. Buiten was het grijs en de bergen werden versluierd door lage wolken. In ons hotel heerste de typische rust van een hotel in het naseizoen, de druk was eraf. Wij hingen met een boekje heerlijk onderuit in de lounge en nipten van onze warme chocola. Gewoon een luie dag. Af en toe kwamen gasten of leveranciers binnen en achter de glazen scheidingswand naar de eetzaal hoorden we op de TV de opgetogen Oostenrijkse verslagen van de winterspelen. In mijn hoofd speelde 'Perfect day' van Lou Reed.
Een paar tafels verderop schoof een jongen aan. Zo'n jongen van een jaar of 18 die iedereen wel kent, type 'skater', blond voor de ogen vallend haar, wijde kleren. Gewoon een jongen. Ik sloeg er geen acht op en las verder.
Even daarna klapt de deur open en stapt een jonge vrouw binnen. Blond, staartje, vlot leren jasje en duidelijk geagiteerd. Ze schoof aan tafel bij de skater. Niets aan de hand. Dat veranderde plotsklaps toen ik haar luid en duidelijk, opgewonden zelfs, de naam van mijn oudste zoon hoorde keffen: "Bram"! Het ketste afgebeten tegen de wanden van de lounge en mijn belangstelling was direct gewekt.
De vrouw met het staartje en het vlotte leren jasje was het levende voorbeeld van de uitspraak dat elke dame weliswaar een vrouw is, maar elke vrouw daarmee nog geen dame. Zeer luidruchtig zocht ze met Bram de confrontatie in een openbare gelegenheid en er was geen ontkomen aan, je moest haar horen, of je wilde of niet. Over mijn boek heen zag ik hoe ze inmiddels voorover op de tafel hing en haar verbale agressie combineerde met nonverbale dreiging. Waar had deze vrouw haar communicatieve vaardigheden opgedaan? Bij dezelfde postorderuniversiteit als waar destijds Charles Schwietert (wie weet nog wie dat is) zijn Mickey Mouse diploma haalde?
Het werd van seconde tot seconde erger. Uit hetgeen ze van zich af kefte kon je opmaken dat Bram voor haar had gewerkt en dat ze meende nog geld van hem tegoed te hebben. Als het beestje toch een naam moet hebben zal ik haar voor het gemak maar 'ondernemer IJskonijn' noemen. Ze pakte voortvarend en luidruchtig door en uit het woordgebruik en de dictie van de spaarzame antwoorden die Bram haar gaf, kon je opmaken dat hij in elk geval niet met dit soort verbale straatvechterij was opgegroeid.
Ondernemer IJskonijn maakte hem via razendsnelle hoofdrekensommen duidelijk dat hij als medewerker een enorme kostenpost voor haar betekende. "Weet je wel wat jij mij al gekost hebt" sneerde ze luidkeels en goochelde vervolgens allerlei bedragen uit haar ondernemershoed. Het was duidelijk, ondernemer IJskonijn behoort tot het soort ondernemers dat de eigen medewerkers ziet als een noodzakelijk kwaad, een kostenpost waarop je als eerste kunt bezuinigen. "Weet je, het is voor mij óók een tegenvaller, daar zeur ik niet over. Dat is ondernemersrisico, maar dat jij nu over een paar tientjes zeurt dat is zóó eenrichtingsverkeer, daar word ik héél kwaad om". Nou, eenrichtingsverkeer was het zeker mevrouw de ondernemer.
Bram's schouders zakten wat in. Hij had het zich zo anders voorgesteld; snowboarden, skieën, lesgeven èn geld verdienen. De website van www.snowemotion.nl staat vol met kleurige foto's van opgewekte jongelui, allemaal plezier in het leven, het bier geheven. De wereld lag voor Bram open, maar hoe anders was de werkelijkheid op dit moment. Hij moest zich hier laten afbekken in een openbare gelegenheid door iemand die helemaal niet meer leek op die leuke jonge vrouw van de foto's. Voelde hij wèl wat ondernemer IJskonijn niet voelde, dat er andere gasten om hen heen zaten? "Voor ons is het ook een leerproces, we gaan het héél anders doen. Iedereen die voor ons werkt moet vooraf een maand huur betalen. Dat is in de gewone wereld ook zo."
IJskonijn mekkerde door over geld en rekende nogmaals razensnel uit wat ze nog tegoed meende te hebben: "...... en oh ja, daar komt nog 5 euro bij voor het telefoonkaartje dat je van ons hebt gehad."
Het jeukte mij van alle kanten, wat had ik ondernemer IJskonijn graag gezegd wat Bram had kunnen zeggen: Wat dènk jij wel niet dat je me hier zo'n grote bek zit te geven. Heb jij van je ouders geen manieren meegekregen of is dit jouw uitleg van ondernemerschap; stoer doen met een grote bek om je zin door te drukken? Eerst geef je me op de piste, waar notabene anderen bij zijn, de zak en nu denk je me luidkeels nog een keer te pakken? Moet ik soms onder de indruk zijn van je kabaal? Mag ik even mijn aanstellingsovereenkomst zien en de opzeggingsvoorwaarden? Mag ik dan ook de reden van mijn ontslag weten en de schriftelijke bevestiging daarvan en mag ik dan gelijk maar even de kostenberekening die je me net geeft zwart op wit hebben? Als jij zo'n goeie ondernemer bent dan zorg je dat vooraf je kostenstructuur helder hebt en in je prijzen opneemt zodat je niet bij elke tegenvaller je medewerkers hoeft uit te kleden en roepen dat je het àllemaal anders moet gaan doen. Het enige wat jij moet veranderen is je gedrag en dat zal al moeilijk genoeg zijn denk ik."
Maar Bram zei het niet, evenmin als ik het deed toen ik achttien was. Bram trok zijn portemonnee en telde de lapjes euro's op tafel. Daar ging zijn verdiende extraatje, hij had zijn euro's net van de skischool gekregen. Later bleek dat hij in zijn zenuwen ook nog eens vijftig euro teveel had betaald aan ondernemer IJskonijn. Bram heeft met zijn avontuur bij www.snowemotion.nl een dure levensles gekocht.
Nadat ondernemer IJskonijn de van Bram afgetroggelde euro's van tafel heeft gegrist gaat ze er spoorslags vandoor. Buiten springt ze in een kleurig autootje met wéér een ander opschrift; airemotion.nl. Hé, zou dat een zelfde bedrijf zijn??? Even zoeken op internet levert de bevestiging; adres is hetzelfde, opbouw van de site ook. Ondernemer IJskonijn heeft het maar druk gehad om al die bedrijfsnamen met "emotion" te verzinnen. Nu alleen nog leren omgaan met de eigen emoties.
Maar misschien is er ook een lichtpuntje in dit droevige verhaal over ondernemerschap en omgaan met je medewerkers. Misschien is er ook een les voor ondernemer IJskonijn en matigt ze in openbare gelegenheden haar toon een beetje.
Ik schaar mij graag achter illustere voorgangers als Youp van 't Hek die "Buckler" in één welgemikte oproep de nek omdraaide en achter Pieter Lakeman met zijn advies aan de Nederlandse spaarders om hun geld weg te halen bij DSB om erger te voorkomen; "Jongelui laat je niet verblinden door de kekke foto's op de site van ondernemer IJskonijn (www.snowemotion.nl). Achter die kleurige facade heerst de kilte van een muffe kelder. Zoek gerust een ander baantje, er zijn echt wel fatsoenlijke ondernemers."
HJ (Henk Jan) Bregman
naw gegevens bekend bij redactie
Subscribe to this comment's feed
Stel een vraag
2e hands
Leraar worden?